Alfredo De Angelis (2 Kasım 1910-31 Mart 1992) Piyanist, şef, besteci

2 Kasım 1910’da Adrogué, Buenos Aires’te dünyaya geldi. Müzik çalışmalarına öğretmeni Guillermo Olson ile 10 yaşında başlar. Önceleri bandoneonu tercih etmesine rağmen 1930’da bir dans akademisinde piyano çalıyordu. 1932’de Anselmo Aieta ve bundan iki yıl sonra Graciano de Leone ile birlikte çalışır. Daha sonra Alvaraz – Angelis düetini yaptığı Daniel Alvarez grubunda piyanist olarak çalışır.

2 Kasım 1910’da Adrogué, Buenos Aires’te dünyaya geldi. Müzik çalışmalarına öğretmeni Guillermo Olson ile 10 yaşında başlar. Önceleri bandoneonu tercih etmesine rağmen 1930’da bir dans akademisinde piyano çalıyordu. 1932’de Anselmo Aieta ve bundan iki yıl sonra Graciano de Leone ile birlikte çalışır. Daha sonra Alvaraz – Angelis düetini yaptığı Daniel Alvarez grubunda piyanist olarak çalışır.

1941 yılında şarkıcı Hector Morea ve Floreal Ruiz’in eşliğinde ilk kez kendi orkestrasıyla “Marzotto” Cafe’de sahneye çıkar. İlk albümünü Floreal Ruiz ile birlikte yapar. Kaydettiği bütün versiyonlar arasında çoğu kendi tarzını ortaya koyar. “Quien más, quien menos” (“Almost everyone”), “Lunes” (“Monday”), “Marinero” (“Sailor”), “Gloria” (“Glory”), “Cómo nos cambia la vida” (“How life changes us”) ve “Almagro”da olduğu gibi. Kaydadeğer bir piyanist ve şef olmasının yanı sıra Alfredo De Angelis aynı zamanda “La pastora” (“The shepherdess”), “Alelí” (“Winter gilliflower”), “Mañanita Linda” (“Nice morning”) ve taraftarı olduğu Banfield Club futbol takımına itafen yaptığı “El taladro”da (“The drill”) görüldüğü üzere çok yetenekli bir bestecidir. Alfredo De Angelis’in orkestrasında vokalistler çok büyük önem taşır. Kuşkusuz en önemlileri Carlos Dante, Julio Matel ve Oscar Larroca’dır.

Alfredo De Angelis orkestrası dans üzerine yoğunlaşan gruba dahil edilir. Bu artistik değerlerden artistik değerlerden yoksun anlamına gelmez. Tersine, iyi bir düzenlemeyle muhteşem müzisyen ve vokallerle uygulamaya son derece bağlı kalmışlardır.

1930 ortalarında uluslararası müzik tangoyu etkisi altına almıştır. Öyle ki bildiğimiz geleneksel tango orkestraları repertuarlarına fokstratları, rumbaları, polkaları, kongoları dahil etmişlerdir.

Canaro, Lomuto ve Tipica Victor’dan itibaren De Caro ve Fresedo’ya kadar abartılı müziklerle tangoya alternatif getirmişlerdir. Fakat Juan D’Arienzo’nun cüretkar ve tempolu müziğinin yeniden ortaya çıkması, tangoyu gençlerin tercihi haline getirmiştir. Sadece dansa ilgi duymakla kalmamış, büyük bir hevesle tangoyu yeniden yaratmışlardır.

Alfredo De Angelis hakkında insanların her zaman söylediği şey sadece dans salonlarında çalınan atlı karınca orkestrası ve yaratıcılıktan yoksun olduğudur. Buna rağmen De Angelis, 23 Temmuz 1943–21 Ocak 1977 yılları arasında 486 kayıt yaparak Odeon’un sanatçıları arasına girmiştir. De Angelis, çok iyi solistler seçerek diğerlerinden farkını ortaya koyardı. Floreal Ruiz, Carlos Dante, Julio Martel, Oscar Larroca, Juan Carlos Godoy, Roberto Mancini, Lalo Martel bunlardan bazılarıdır.

Elif Erdem’in katkılarıyla